Wall anchor for a screw, and assembly constituted by such a wall anchor and a screw

[0001] Wynalazek dotyczy kotwy belki stropowej do śruby, typu mającego oś podłużną i zawierającego, integralnie:

-dwa trzony mające odpowiedni w przybliżeniu rurowy kształt obrotowy wokół osi i wzajemnie przeciwległe podłużnie, w postaci:

-trzonu głównego, ograniczającego od wewnętrz swobodny współosiowy kanał na gwintowany pręt śruby i podtrzymującego zewnętrznie poprzeczny, kończący się podłużnie, kołnierz; oraz

-trzonu nakrętkowego mającego wewnątrz współosiowy gwint wewnętrzny zdolny do współpracy ze wspomnianym gwintowanym prętem i mający na swoim zewnętrznym obwodzie wiele kończących się podłużnie, w przybliżeniu podłużnych, zębów, korzystnie identycznych, rozmieszczonych kątowo wokół osi korzystnie regularnie , i tworzących podłużny występ względem trzonu nakrętkowego, podłużnie przeciwległy do trzonu głównego względem trzonu nakrętkowego oraz

- wiele w przybliżeniu podłużnych małych prętów, korzystnie takich samych, rozmieszczonych kątowo wokół osi , korzystnie regularnie, usytuowanych pomiędzy trzonem głównym a trzonem nakrętkowym, które wzajemnie łączą się, i plastycznie giętkich w kierunku od osi, w celu przechodzenia od konfiguracji początkowej do konfiguracji kotwiczącej kotwę belki stropowej, [0002] Taka kotwa belki stropowej, korzystnie wykonana w zasadzie poprzez spęczenie i wygięcie opisana w pojedynczej taśmy metalowej, jest

FR-B ² 64^{0 704 i} w EP-B ⁰ 378 ^907, w pz^ładzń wykonania, w którym jest przeznaczona do używania, w postaci kawałka drewna typu znanego z nazwy „środkowiec”, do wiercenia przegrody, w której ma być zakotwiczona, jest napędzana obrotowo samoczynnie wokół swojej osi względem przegrody, na przykład za pomocą wkrętaka działającego na łeb śruby, której pręt gwintowany jest wkręcany w trzon nakrętkowy i którego łeb jest usytuowany tak, żeby opierał się podłużnie na kołnierzu trzonu głównego kotwy belki stropowej.

[0003] W tym celu, zęby znanej kotwy belki stropowej są ustawiane równolegle do jej osi i mają odpowiednią krawędź skrawającą pochyloną do niego, oraz pręt gwintowany śruby jest wydłużony, podłużnie przeciwlegle do łba śruby, za pomocą ostrza osiowego, który tworzy względem trzonu nakrętkowego występ większy niż ten od zębów w celu wejścia w przegrodę przed tym drugim a zatem zapewniają mocowanie wspólnej osi kotwy belki stropowej i śruby, kiedy następnie zęby wchodzą następnie w styk z przegrodą i stopniowo wnikają w nią pod działaniem obrotu wywieranego na kotew belki stropowej wokół osi.

[0004] Takie prowadzenie, zapewniające mocowanie osi kotwy belki stropowej i śruby względem przegrody podczas jej wiercenia przez zęby trzonu nakrętkowego, jest niezbędne, ale obecność, w tym celu, ostrza przedłużającego gwintowany pręt śruby stanowi wadę o tyle, że ponieważ jest niezbędna, do wejścia tego ostrza, w celu umieszczenia wewnątrz albo z tyłu przegrody znacznie większej szczeliny, w kierunku wspólnej osi kotwy belki stropowej i śruby, niż szczelina niezbędna do wejścia gwintowanego pręta, pozbawionego takiego ostrza, śrub s t srrcisrciowych używanych łącznie z bardziej konwencjonalnymi kotwami belek stropowych, które są pozbawione zębów wiercących i które są zakotwiczone w otworze uprzednio wykonanym w przegrodzie za pomocą konwencjonalnego wiertła, niezależnie od kotwy belki stropowej.

[0005] Inna wada niezbędnej obecności ostrza prowadzącego na przedłużeniu gwintowanego pręta śruby polega na niemożliwości używania kotwy belki stropowej wytwarzanej według opisów w FR-B 2 640 704 i

EP-B 0 378 907 w powiązaniu ze standardowymi śrubami, których pręt gwintowany jest pozbawiony ostrza prowadzącego, jeżeli jest pożądane korzystanie z możliwości wiercenia w przegrodzie za pomocą samej kotwy belki stropowej. Używanie znanej kotwy belki stropowej wymaga, w efekcie, wytwarzania i trzymania na zapas specjalnie przystosowanych śrub, wyposażonych w ostrze prowadzące, w ten sposób powoduje ograniczenia i dodatkowe koszty wytwarzania oraz magazynowania, nawet więcej, ponieważ śruby, które są w ten sposób specjalnie przystosowane wymagają więcej materiału i są masywniejsze niż śruby standardowe, o identycznych wymiarach rzeczywistego gwintowanego pręta.

[0006] Znany ze stanu techniki dokument

US 5,690,454 ujawnia kotwę belki stropowej według przedznamiennej części zastrzeżenia 1.

[0007] Celem wynalazku jest eliminacja tych wad i, w tym celu, obecny wynalazek proponuje kotwę belki stropowej dla śruby typu mającego podłużną oś i zawierającego, integralnie:

- dwa trzony mające odpowiedni w przybliżeniu rurowy kształt obrotowy wokół osi i wzajemnie przeciwległe wzdłużnie, w postaci:

- trzonu głównego, ograniczającego wewnętrznie swobodny współosiowy kanał na gwintowany pręt śruby i podtrzymującego zewnętrznie poprzeczny, kończący się podłużnie, kołnierz, oraz

- trzonu nakrętkowego mającego wewnątrz współosiowy gwint wewnętrzny zdolny do współpracy ze wspomnianym prętem śruby i podtrzymujący na swoim zewnętrznym obwodzie szereg kończących się podłużnie, w przybliżeniu podłużnych zębów, rozmieszczonych kątowo wokół osi i tworzących podłużny występ względem trzonu nakrętkowego, podłużnie przeciwległy do trzonu głównego względem trzonu nakrętkowego, gdzie każdy ząb jest zbieżny ku osi, w kierunku podłużnym idąc od trzonu głównego ku trzonowi nakrętkowemu i ma ogólnie trójkątny kształt wyznaczony przez bok do łączenia z trzonem nakrętkowym oraz przez dwa wolne boki tak, że zęby razem wyznaczają ostrze symetryczne względem osi, wystające podłużnie na trzonie nakrętkowym we wspomnianym kierunku podłużnym; oraz

- wiele w przybliżeniu podłużnych małych prętów rozmieszczonych kątowo wokół osi usytuowanej pomiędzy trzonem głównym a trzonem nakrętkowym, które wzajemnie łączą się, i plastycznie giętkich w kierunku od osi, w celu przechodzenia od konfiguracji początkowej do konfiguracji kotwiczącej kotwy belki stropowej, znamiennej tym, że kotwa belki stropowej jest wykonana z prasowanej metalowej taśmy oraz tym, że każdy ząb jest wklęsły pomiędzy wspomnianymi swobodnymi bokami, wskutek czego każdy ząb jest zakrzywiony ku osi.

[0008] Ekspert w tej dziedzinie łatwo zrozumie, że, w takiej kotwie belki stropowej według wynalazku, istnieją zęby trzonu nakrętkowego, które tworzą ostrze centrujące zdolne do zapewniania mocowania osi kotwy belki stropowej względem przegrody, w której ma być zamocowana, bez względu na to czy kotwa belki stropowej jest następnie związana ze śrubą czy nie.

[0009] Zatem, bez żadnych znaczących dodatkowych kosztów wytwarzania w porównaniu z kotwą belki stropowej typu opisanego w FR-B 2 640 704 i

EP-B 0 378 907, kotwa belki stropowej według wynalazku umożliwia używanie śrub standardowych, to jest żeby powiedzieć, unika się ostrza prowadzącego w przedłużeniu ich gwintowanego pręta, to jest inaczej mówiąc, nie jest konieczne z jednej strony wytwarzanie i trzymanie na zapas specjalnie przystosowanych śrub, a z drugiej strony pozostawianie wewnątrz, albo z tyłu przegrody, tak dużo miejsca jak wtedy gdy jest niezbędne wprowadzanie tam ostrza prowadzącego śruby niezbędnie używanego w powiązaniu z taką, dotychczas znaną, kotwą belki stropowej.

[0010] Ponadto, dzięki ostrzu wyznaczonemu przez zęby trzonu głównego, kotwa belki stropowej według wynalazku, jeżeli materiał, z którego jest wykonana nadaje się do tego, może być używana do przebijania przegrody nawet bez obrotu względnego, innymi słowy, poprzez zwykłe stosowanie podłużnego nacisku na trzon główny po umieszczeniu ostrza trzonu nakrętkowego w styczności z przegrodą, co może być wykonane, na przykład, za pomocą młotka. Kotwa belki stropowej według wynalazku zachowuje się następnie względem przegrody po prostu jak zwykły gwóźdź podczas wnikania w przegrodę.

[0011] Jednakże mając na uwadze wprowadzanie kotwy belki stropowej według wynalazku w przegrodę, gdzie materiał, z jakiego jest wykonana, nie nadaje się do takiego sposobu wnikania, albo w celu nadania bardziej dokładnej i bardziej powtarzalnej geometrii otworu wykonanego przez samą kotwę belki stropowej w przegrodzie, mając na uwadze jej zakotwiczenie w niej, zalecany jest przykład wykonania kotwy belki stropowej według wynalazku, który umożliwia jej używanie nie tylko podobnie do gwoździa, ale również jako wiertła, innymi słowy, w taki sposób, żeby stopniowo wierciła ona przyjmujący otwór w przegrodzie poprzez obracanie się wokół swojej osi po umieszczeniu jej ostrza na przegrodzie.

[0012] W tym celu, według korzystnego przykładu wykonania kotwy belki stropowej według wynalazku, co najmniej jeden ze swobodnych boków każdego zęba, skręcony w specyficznym kierunku obwodowym, identycznym na każdym zębie, jest w kształcie krawędzi tnącej, co umożliwia wiercenie przyjmującego otworu pod kotwę belki stropowej poprzez obracanie jej wokół jej osi we wspomnianym powyżej kierunku obwodowym.

[0013] Według nawet bardziej zalecanego przykładu wykonania, te dwa swobodne boki każdego zęba mają odpowiedni kształt krawędzi tnącej, co umożliwia przeprowadzenie wiercenia poprzez obracanie kotwy belki stropowej w jednym kierunku albo w drugim.

[0014] Dla umożliwienia nadawania kotwie belki stropowej odpowiedniego ruchu obrotowego, korzystnie, na trzonie głównym wykonuje się taki zabieg, żeby miał nacięcie do współdziałania z wkrętakiem wokół swojego swobodnego współosiowego kanału.

co umożliwia realizację wiercenia bez konieczności wprowadzania śruby w kotwę belki stropowej.

[0015] Jest oczywiście również możliwe działanie w tym celu na kotwę belki stropowej poprzez działanie na poprzeczny łeb śruby, której gwintowany pręt sprzęga się z gwintem wewnętrznym trzonu nakrętkowego i której łeb opiera się o kołnierz trzonu głównego w podłużnym kierunku, idąc od trzonu głównego ku trzonowi nakrętkowemu. Następnie śrubę wybiera się tak, że gwintowany pręt ma, pomiędzy końcem do łączenia z łbem śruby a wolnym końcem przeciwległym podłużnie do wspomnianego łba, podłużny wymiar taki, że jego wolny koniec wchodzi pomiędzy zęby lub osadza się podłużnie względem niego, ale w sprzężeniu z gwintem wewnętrznym trzonu nakrętkowego, kiedy łeb śruby opiera się o kołnierz, podczas gdy małe pręty kotwy belki stropowej przyjmują swoją początkową konfigurację w celu uniknięcia jakiegokolwiek ryzyka przypadkowego rozszerzenia zębów przez wolny koniec śruby. Następnie, korzystnie, powinien nastąpić obrót zespołu utworzonego w ten sposób przez kotwę belki stropowej i śrubę, wokół ich wspólnej osi, względem przegrody, w obwodowym kierunku odpowiadającym kierunkowi wkręcania śruby w kotwę belki stropowej. Jeżeli tylko jeden z wolnych boków każdego zęba jest w kształcie krawędzi tnącej, to w tym przypadku powinien to być ten jeden z wolnych boków, który jest obracany w tym samym obwodowym kierunku wkręcania.

[0016] Taki przykład wykonania kotwy belki stropowej, umożliwiający wiercenie poprzez jej obrót wokół jej osi względem przegrody, naturalnie pozostaje zgodny z osadzeniem w przegrodzie podobnie do gwoździa, jeżeli materiał, z jakiego jest wykonana przegroda nadaje się do tego.

[0017] Mając na uwadze ułatwianie sprzężenia krawędzi tnących zębów na materiale składowym i, w przypadku, w którym przyjmujący otwór pod kotwę belki stropowej w przegrodzie jest wiercony wskutek względnego obrotu wokół osi kotwy belki stropowej to w celu ułatwienia uwalniania materiału usuniętego z przegrody każdy ząb jest wklęsły pomiędzy swoimi wolnymi końcami.

[0018] Po całkowitym wejściu kotwy belki stropowej w przegrodę, inaczej mówiąc, kiedy poprzeczny kołnierz jego trzonu głównego spoczywa płasko na przegrodzie, to plastyczne ugięcie prętów wzajemnie łączących wał główny z trzonem nakrętkowym, inaczej mówiąc, przejście od konfiguracji początkowej do konfiguracji kotwiczącej kotwy belki stropowej, może nastąpić w sposób konwencjonalny poprzez obrót śruby w kierunku wkręcania względem kotwy belki stropowej wokół tej wspólnej osi kotwy belki stropowej i śruby, a tym samym stopniowe doprowadzanie trzonu nakrętkowego bliżej, podłużnie, do trzonu głównego.

[0019] Jest oczywiście niezbędne, żeby następnie ostrze, które jest utworzone przez zęby i które, początkowo pokrywa wewnętrzny gwint trzonu nakrętkowego, w pewnej podłużnej odległości od niego, nie stanowiło przeszkody, mając na uwadze fakt, że stopniowe podłużne przemieszczenie trzonu nakrętkowego względem trzonu głównego przejawia się znacznie większym wystawaniem wolnego końca trzonu śrubowego śruby względem trzonu nakrętkowego.

[0020] W tym celu, istotnie, można przedsięwziąć środki do uzyskania stosunkowo dużego wymiaru podłużnego zębów, ale takie rozwiązanie wydaje się niezbyt zadowalające o tyle, że jest przeprowadzane albo ze szkodą dla możliwego podłużnego przemieszczenia trzonu nakrętkowego względem trzonu głównego, inaczej mówiąc amplitudy ugięcia prętów do konfiguracji kotwiczenia, albo związane z nadmiernym całkowitym wymiarem podłużnym zębów, wymagającym dużego luzu wewnątrz albo z tyłu przegrody na ich wejście.

[0021] W konsekwencji zaleca się przykład wykonania kotwy belki stropowej według wynalazku, w którym bok do łączenia każdego zęba z trzonem nakrętkowym tworzy uprzywilejowaną strefę uginania poprzez plastyczne odkształcenie tak, że każdy ząb jest w stanie obracać się wokół odpowiedniego boku łączącego, względem trzonu nakrętkowego, w kierunku od osi, w szczególności pod naciskiem wywieranym przez gwintowany pręt śruby, tj.

bardziej precyzyjnie, wolny koniec gwintowanego pręta, idąc od trzonu głównego w kierunku podłużnym ku trzonowi nakrętkowemu.

[0022] Zatem, nawet jeżeli podłużne wymiary zębów są ograniczone do tego , co jest bezwzględnie konieczne do wyznaczenia wystarczająco zaznaczonego ostrza dla zapewnienia centrowania kotwy belki stropowej podczas jej wchodzenia w przegrodę, to zęby nie stanowią żadnej przeszkody dla dalszego przechodzenia wolnego końca gwintowanego pręta, inaczej mówiąc, dla podłużnego przemieszczania się trzonu nakrętkowego względem trzonu głównego, a w konsekwencji do poprzecznej amplitudy uginania się prętów do konfiguracji kotwiczenia.

[0023] Można spostrzec, z jednej strony, że o tyle o ile kotwa belki stropowej według wynalazku może być skojarzona ze standardową śrubą, inaczej mówiąc, z jednej strony, pozbawioną ostrza centrującego i o tyle o ile obecność śruby podczas osadzania kotwy belki stropowej według wynalazku nie jest nieodzowna,zaś osadzanie to jest realizowane w tak sposób jak dla gwoździa albo poprzez względny obrót wokół osi kotwy belki stropowej, i pod warunkiem, że jest wykonane wspomniane powyżej nacięcie do współpracy z wkrętakiem wokół swobodnego osiowego kanału w trzonie nakrętkowym, to kotwa belki stropowej według wynalazku może być sprzedawana nie tylko w postaci zespołu ze śrubą o zalecanych poprzednio wymiarach, ale również samodzielnie, inaczej mówiąc, bez śruby, ponieważ jest dostosowana do łączenia ze śrubą o dowolnej pożądanej długości pomiędzy swobodnym końcem swojego gwintowanego pręta a końcem do łączenia gwintowanego pręta z łbem śruby. Możliwość ta znacznie ułatwia trzymanie zapasów i pozwala unikać osobom zmuszonym do kupowania, równocześnie z kotwą belki stropowej, śrub, które rzeczywiście nadają się do stosowania z nimi, ale niekoniecznie spełniają wszystkie potrzeby i muszą czasami być zastąpione, przez samego użytkownika, śrubami o innej długości nabywanymi dodatkowo.

[0024] Podobnie jak dotychczas, każdy ząb może być, oczywiście, korzystnie, wytwarzany w jednym kawałku z trzonem nakrętkowym i zwłaszcza kotwa belki stropowej może być ukształtowana, co najmniej początkowo, z pojedynczej prasowanej taśmy metalowej, według procesu wytwarzania nieco różniącego się od wytwarzania tych kotew belki stropowej, które są opisane w

FR-B ^{2 640 704 i EP-}B ⁰ 378 ^{907, któ}r^y jes^t bezpośrednio inspirowany przez sposób opisany w

FR-B 2 546 989 w odniesieniu do kotew belki stropowej wyznaczonych przez zęby, z wyjątkiem tego, że niezbędne jest zapewnienie zębów o trójkątnym kształcie odpowiadającym kształtowi zębów kotwy belki stropowej według wynalazku, i wprowadzenie, pomiędzy etapy znanego sposobu, etapu formowania wspomnianych zębów, co nie stanowi żadnej szczególnej trudności dla eksperta w tej dziedzinie.

[0025] Podobnie, kotwa belki stropowej według wynalazku może dodatkowo mieć dowolny znany powszechnie układ, w szczególności w odniesieniu do kształtu prętów, które, na przykład, mogą być zgodne z opisami w ^{FR-B 2 640 704 i EP-B 0 378 907,} a^lbo z opisem w ^FR-B

546 989, albo nawet z opisami we Francuskim

Zgłoszeniu Patentowym Nr 02 02197, jeszcze nie publikowanym, złożonym przez Zgłaszającego, przy czym przykłady te nie mają być w żaden sposób ograniczające.

[0026] Inne cechy i zalety kotwy belki stropowej według wynalazku, albo zespołu złożonego z takiej kotwy belki stropowej i śruby, staną się jasne z dalszego opisu, odniesionego do nieograniczającego przykładu, a także z załączonych rysunków, które towarzyszą opisowi.

Figura 1 przedstawia rzut, w widoku z boku, kotwy belki stropowej, według wynalazku.

Figury 2 i 3 przedstawiają rzuty od czoła kotwy belki stropowej w przeciwnych kierunkach oznaczone, odpowiednio, II i III na Figurze 1.

Figura 4 przedstawia rzut boczny tej samej kotwy belki stropowej w przeciwnym kierunku niż na rzucie z

Figury 1.

Figura 5 przedstawia główne modyfikacje zastosowane do sposobu wytwarzania kotwy belki stropowej takiego typu, jakiego dotyczy wynalazek, zaczynając od taśmy metalowej opisanej w FR-B 2 546 989, do wytwarzania kotwy belki stropowej według wynalazku, przy czym metalową taśmę widać w płaszczyźnie, oraz trzy kolejne etapy sposobu przedstawione na odpowiednim wykroju kotwy belki stropowej.

Figury 6 do 8 przedstawiają trzy różne sposoby wprowadzania kotwy belki stropowej według wynalazku w przegrodę z tworzeniem przyjmującego otworu pod kotwę belki stropowej w przegrodzie za pomocą samej kotwy belki stropowej, przy czym kotwę belki stropowej widać w rzucie z boku a przegrodę w przekroju.

Figura 9 przedstawia ,w podobnym rzucie, kotwę belki stropowej na końcu wprowadzania w przegrodę za pomocą jednego lub drugiego środka pokazanego odpowiednio na Figurach 6 do 8, przy czym jednakże kotwa belki stropowej jest nadal w swojej początkowej konfiguracji.

Figura 10 przedstawia, w podobnym rzucie, początek wkręcania śruby do mocowania obiektu w kotwie belki stropowej będącej nadal w swojej początkowej konfiguracji.

Figura 11 przedstawia, w podobnym rzucie, końcowy etap czynności wkręcania, z kotwą belki stropowej w widocznej konfiguracji do kotwiczenia w przegrodzie.

[0027] Chociaż, z wyjątkiem obecności i kształtu zębów charakterystycznych dla wynalazku, kotwa belki stropowej pokazana na figurach wykazuje właściwości kotwy belki stropowej opisanej w FR-B 2 546 989, jest wyraźnie zrozumiałe, że rozwiązania charakterystyczne dla wynalazku można przystosować w przypadku różnych kotew belki stropowej, a zwłaszcza w przypadku kotwy belki stropowej takiego typu, jaki opisano we

Francuskim Zgłoszeniu Patentowym Nr 02 02197 złożonym lutego 2002 przez Zgłaszającego i nie publikowanym.

[0028] Nawiązując najpierw do Figur 1 do 4, gdzie pokazano kotwę belki stropowej 1 według wynalazku, w której można znaleźć ident yczne lub praktycznie identyczne różne części kotwy belki stropowej opisanej w FR-B 2 546 989 i która, podobnie jak ta ostatnia, jest wytwarzania, korzystnie, w jednej części poprzez prasowanie, zwijanie i składanie metalowej taśmy 2, której przekrój pokazano na Figurze 5 w powiązaniu z trzema kolejnymi stanami, charakterystycznymi dla produkcji kotwy belki stropowej według wynalazku z takiej taśmy 2, wykroju 3 na kotwę belki stropowej 1.

Dla uproszczenia, te same odnośniki liczbowe będą

<td> stosowane</td><td> do oznaczania</td><td> różnych</td><td> części kotwy</td><td> belki</td>

<td> stropowej</td><td colspan="2"> 1 według wynalazku i</td><td> odpowiednich</td><td> części</td>

<td> wykroju 3.</td><td></td><td></td><td></td><td></td>

<td> [0029]</td><td> Zatem kotwa</td><td> belki</td><td> stropowej 1</td><td> według</td>

<td> wynalazku,</td><td colspan="2"> mająca oś podłużną 4</td><td colspan="2"> o ogólnej symetrii,</td>

<td colspan="3"> zawiera, podobnie jak kotwa belki</td><td colspan="2"> stropowej opisana w</td>

<td> FR-B 2 546</td><td> 989:</td><td></td><td></td><td></td>

<td colspan="2"> - trzon główny 5 i</td><td> trzon</td><td> nakrętkowy 6,</td><td> każdy</td>

<td> w postaci</td><td> cylindrycznej</td><td colspan="2"> tulei obrotowej wokół</td><td> osi 4</td>

i oddalone od siebie wzdłużnie w celu wyznaczenia dwóch stref końcowych, przeciwległych względem siebie wzdłużnie, kotwy belki stropowej 1, oraz

- szereg, w przybliżeniu podłużnych, identycznych, małych prętów 7, i regularnie rozmieszczonych kątowo wokół osi 4 w tym korzystnym przykładzie wykonania, które to pręty 7 są usytuowane pomiędzy trzonem głównym a trzonem nakrętkowym 6 i łączą je wzajemnie w jedną część i są plastycznie giętkie w kierunku od osi 4 w celu przechodzenia od konfiguracji początkowej, w której pręty są pokazane na Figurach 1 do 4 i 6 do 10, do konfiguracji kotwiczenia kotwy belki stropowej 1 w przegrodzie 8, która to konfiguracja kotwiczenia jest pokazana na Figurze 11.

[0030] Dla umożliwienia tego przejścia od konfiguracji początkowej do konfiguracji kotwiczenia kotwy belki stropowej 1, każdy pręt 7 znajduje się nieco dalej od osi 4 w podłużnie pocredniej strefie niż na jego łączeniu odpowiednio albo z trzonem głównym 5 albo z trzonem nakrętkowym 6, w konfigurajji początkowej, jak jest również w przypadku prętów kotwy belki stropowej opisanej w FR-B 2 546 989. Pręty 7 są w liczbie czterech w przykładzie pokazanym na Figurach 1 do 4, zamiast w liczbie pięciu jak w przypadku kotwy belki stropowej opisanej i pokazanej w FR-B 2 546 989, ale liczba prętów 7, podobnie jak ich kształt, jest bez znaczenia jeśli chodzi o niniejszy wynalazek.

[0031] Podobnie jak w przypadku kotwy belki stropowej opisanej w FR-B 2 546 989, trzon główny 5 ma wewnątrz swobodny współosiowy kanał 9 na gwintowany pręt 10 śruby 11 współpracującej z kotwą belki stropowej 1, na zasadach, które zostaną opisane dalej, i posiada integralnie, wskutek wytwarzania go w jednej części, płaski poprzeczny kołnierz 12, który wyznacza jedną z podłużnych stref końcowych kotwy belki stropowej 1. Kołnierz 12, o w przybliżeniu pierścieniowym kształcie, otacza współosiowy kanał 9 i tworzy występ wokół trzonu 5 w kierunku od osi 4, inaczej mówiąc ku zewnętrzu trzonu 5, wokół którego ma on dwa podłużne zęby 13, symetryczne do siebie względem osi 4 i wytwarzane poprzez prasowanie kołnierza 12, w celu umożliwienia zakotwiczenia kołnierza w powierzchni czołowej 14 przegrody 8, za pomocą którego jest realizowane wprowadzanie i ślepe kotwiczenie w nim kotwy belki stropowej według wynalazku 1. Kołnierz 12 jest sam formowany z odpowiedniej części wykroju 3 na kotwę belki stropowej 1, przy czym część ta jest początkowo wycinana płasko z reszty wykroju 3, następnie składana z powrotem na odpowiedni koniec trzonu głównego 5, skręcana podłużnie przeciwlegle do prętów 7, po nawinięciu części wykroju 3, odpowiadających odpowiednio trzonowi głównemu 5, ku trzonowi nakrętkowemu 6 i prętom 7 wokół osi, która staje się osią podłużną 4 kotwy belki stropowej 1, na zasadach opisanych w FR-B 2 546 989.

[0032] W samym trzonie nakrętkowym 6 znajduje się wewnętrz, w taki sam sposób jak w kotwach belki stropowej opisanych w FR-B 2 546 989, współosiowy gwint wewnętrzny 15 zdolny do współdziałania z gwintowanym prętem 10 śruby 11, który to współosiowy gwint wewnętrzny 15 znajduje się w płaskim pierścieniowym kapturku 16, prostopadłym do osi 4, wykonanym w jednym kawałku z trzonem nakrętkowym 6 i stanowiącym część płaskiego wykroju 3, która to część jest skręcana w dół płasko na końcu trzonu nakrętkowego 6 usytuowanego podłużnie przeciwległe do prętów 7 po wspomnianym powyżej zwinięciu części wykroju 3 odpowiadających trzonowi głównemu 5 i trzonowi nakrętkowemu 6 i ku prętom 7 wokół osi 4, na zasadach opisanych w FR-B

546 989.

[0033] Kołnierz 12 i kapturek 16 pozostają trwale połączone odpowiednio z trzonem głównym 5 i z trzonem nakrętkowym 6, z jednej strony osi 4, za pomocą odpowiedniego języczka, bez numeru identyfikacyjnego, wychodzącego z wykroju 3, i są trwale połączone odpowiednio z trzonem głównym 5 i trzonem nakrętkowym

6, po drugiej stronie osi 4, poprzez sprzężenie odpowiedniego języczka w formie wczepu jaskółczego lub podobnego, również wytwarzanego w jednym kawałku z nimi, z odpowiednim gniazdem znajdującym się odpowiednio w trzonie głównym 5 i w trzonie nakrętkowym

6.

[0034] W celu podania pełniejszego opisu różnych części kotwy belki stropowej według wynalazku 1, którą właśnie opisano, należy odwołać się do FR-B 2 546 989, a także do odpowiedniego wyrobu sprzedawanego pod zarejestrowanym znakiem handlowym „MOLLY” przez wnioskodawcę i jego pomocników.

[0035] Jednakże te właściwości, wspólne dla kotwy belki stropowej, które opisano w FR-B 2 546 989, są same w sobie bez znaczenia dla wynalazku i ogólny kształt różnych części kotwy belki stropowej 1, którą właśnie opisano, może być różny od tego opisanego w FR19

B 2 546 989, bez wychodzenia w wyniku tego poza ramy wynalazku, i może to być zwłaszcza przypadek w zakresie dotyczącym prętów 7.

[0036] W sposób, który został opisany w FR-B ^{2 640 704 i} EP^{-B 0 378 907,} na ^ka^ptur^ku ^16, na je^go zewnętrznym obwodzie 17, który stanowi bezpośrednie podłużne przedłużenie zewnętrznego obwodu trzonu nakrętkowego 6, na jego końcu przeciwległym podłużnie do prętów 7 i który dlatego może być uważany za podłużnie końcową strefę zewnętrznego obwodu trzonu nakrętkowego 6, znajdują się dwa zęby 18, wzajemnie symetryczne względem osi 4, tworzące podłużny występ względem kapturka 16 i trzonu nakrętkowego 6, podłużnie przeciwległy do prętów 7, trzonu głównego 5 i kołnierza

12, wyznaczając koniec kotwy belki stropowej 1 podłużnie przeciwległy do jej końca wyznaczonego przez kołnierz 12. Te dwa zęby 18, które mogą być zastąpione inną liczbą zębów 18, korzystnie identycznych ze sobą i regularnie rozmieszczonych kątowo wokół osi 4, są integralne z kapturkiem 16, w odpowiadających sobie strefach jego zewnętrznego obwodu 17, wskutek tego, że

<td> są wytwarzane w</td><td colspan="2"> jednym kawałku,</td><td colspan="2"> i pochodzą z tego</td>

<td> samego płaskiego</td><td> wykroju 3,</td><td> co</td><td> reszta</td><td> kotwy belki</td>

<td> stropowej według</td><td> wynalazku</td><td> 1,</td><td> w jej</td><td> przykładzie</td>

<td> wykonania, który</td><td> pokazano,</td><td> ale</td><td> mogą</td><td> one również</td>

stanowić elementy sztywno dodane do trzonu nakrętkowego

6, tak jak i reszta kotwy belki stropowej 1 mogłaby składać się z wielu elementów sztywno zespolonych ze sobą.

[0037] W sposób charakterystyczny dla wynalazku, każdy z zębów 18 zbiega się ku osi 4 w kierunku podłużnym 19, idąc od trzonu głównego 5 ku trzonowi nakrętkowemu 6, i odpowiadaj ącym kieruunkowi wprowadzania kotwy belki stropowea według wynalazku 1 w przegrodę 8 przez aea powierzchnię czołową 14 i każdy z zębów 18 ma w przybliżeniu kształt tróakątny wyznaczony przez w przybliżeniu prostoliniowy bok 20 do integralnego łączenia z zewnętrznym obwodem 17 kapturka

16, inaczea mówiąc, z trzonem nakrętkowym 6 za pomocą kapturka 16, i przez dwa swobodne boki 21, w przybliżeniu prostoliniowe, identyczne, i przeciwlegle pochylone względem boków łączących 20. Te dwa zęby 18 podtrzymuaą się wzaaemnie na osi 4 poprzez wzaaemne łączenie naroży odpowiednich swobodnych boków 21, chociaż zęby 18 razem wyznaczaaą, dla kotwy belki stropowea 1, podłużnie kończące się ostrze 22 symetryczne względem osi 4 i tworzące podłużny występ na trzonie nakrętkowym 6 w kierunku 19.

[0038] Bardziea dokładnie, aeśli rozważa się środkową podłużną płaszczyznę 23, która przechodzi przez oś 4 i która stanowi środkową płaszczyznę symetrii, odpowiednio, dla aęzyczka materiału tworzącego połączenie kołnierza 12 w aeden element z trzonem głównym 5, dla aaskółczego aęzyczka lub podobnego realizuaącego ich wspólny zespół, przeciwległy średnicowo względem osi 4, dla aęzyczka realizującego połączenie kapturka 16 w jeden element z trzonem nakrętkowym 6 i dla jaskółczego wczepu, lub podobnego, tworzącego ich wspólny zespół przeciwległy średnicowo względem osi 4, to dwa zęby 18 są wzajemnie symetryczne względem płaszczyzny 23, przy czym są one równocześnie odpowiednio symetryczne względem innej podłużnej płaszczyzny środkowej 24, która przecina środkową podłużną płaszczyznę 23 prostopadle wzdłuż osi 4 , a wzdłuż której są rozmieszczone dwa zęby 13.

[0039] W tym korzystnym przykładzie wykonania, dwa swobodne boki 21 każdego zęba 18 są w kształcie krawędzi tnącej zdolnej do atakowania materiału stanowiącego przegrodę 8 i, pomiędzy tymi dwoma swobodnymi bokami 21, każdy ząb 18 jest wklęsły, inaczej mówiąc, zakrzywiony ku osi 4, co zwiększa agresywność krawędzi tnących wyznaczonych przez swobodne boki 21 i umożliwia odprowadzanie materiału usuwanego z przegrody 8, kiedy kotwa belki stropowej według wynalazku 1 jest używana do wiercenia w niej otworu poprzez jej obrót wokół jej osi 4 względem przegrody 8, na zasadach, które zostaną opisane dalej.

[0040] Układ i ukształtowanie zębów 18 stanowią jedyną różnicę pomiędzy wykrojem 3 kotwy belki stropowej według wynalazku 1 a wykrojem kotwy belki stropowej według FR-B 2 546 989, do którego będzie się odwoływał ten opis wszędzie, gdzie będzie dotyczył wykroju 3, z wyjątkiem innej liczby prętów 7 w pokazanym przykładzie.

[0041] W miarę postępu obróbki wykrojów 3, ta obecność i kształt zębów 18 przejawia się w następujący sposób:

- w stanie początkowym pod tym względem, pokazanym na wykroju 3, usytuowanym z lewej strony na Figurze 5, i podczas gdy ten wykrój jest płaski z wyjątkiem tego, że wytworzono w nim już zęby 13 kołnierza 12, gładką pierścieniową kryzę 44 kołnierza 12, przeznaczoną do umieszczania wewnątrz niej współosiowo trzonu głównego

5, podobną pierścieniową kryzę 25 kapturka 16, przeznaczoną do umieszczania wewnątrz niej współosiowo trzonu nakrętkowego 6 i posiadającą współosiowy gwint wewnętrzny 15, przeznaczony do współpracy z gwintowanym prętem 10 śruby 11, to dwa zęby 18 są w postaci małych trójkątnych ostróg rozmieszczonych odpowiednio na każdym boku kapturka 16, na przedłużeniu siebie nawzajem, i przebite wzdłuż ich połączenia ku zewnętrznemu obwodowi 17 kapturka 16 przez dwa odpowiednie, okrągłe otwory 26 biegnące obok siebie wzdłuż obwodu 17 i rozmieszczone symetrycznie względem siebie w stosunku do odpowiedniej środkowej płaszczyzny symetrii dwóch zębów 18 i dalej tworzące płaszczyznę 24 kotwy belki stropowej 1;

- w następnym stanie wykroju 3, pokazanym w centralnej części Figuary 5, na każdym zębie 18 znajduje się szereg prostoliniowych linii składania, przy czym jedna odpowiednia linia 27 stanowi w przybliżeniu styczną do zewnętrznego obwodu 17 kapturka i ma tworzyć bok 20 do łączenia zęba 18 z zewnętrznym obwodem 17, zaś dwie odpowiednie linie 28 tworzą trójkąt równoramienny mający znacznie mniejszy kąt przy podstawie niż kąt przy wierzchołku i łączą się ze sobą w płaszczyźnie 24, przy czym linie 27 i 28 są rozmieszczone względem otworów 26 tak, że linia 27 przecina każdy z otworów 26 odpowiadający temu samemu zębowi 18, ale jednocześnie pozostaje w pobliżu położenia stycznego do otworu 26, natomiast każda z linii 28 przecina odpowiedni jeden z otworów 26, jednakże jednocześnie zachowuje położenie w pobliżu położenia stycznego do otworu, zaś linia 29, która jest usytuowana w płaszczyźnie 24 i łączy się ze wspólnym narożem łączącym tych dwóch swobodnych boków 21 odpowiedniego zęba 18 połączenie tych dwóch linii 28 jemu odpowiadających;

- następnie, jak pokazano w prawej części Figury 5, złożenie tych dwóch zębów 18 wzdłuż odpowiedniej linii 27, o nieco ponad 90° względem kołnierza 12, któremu towarzyszy formowanie wzdłuż odpowiednich linii 28 i 29 tak, żeby nadać każdemu zębowi 18 wymaganą wklęsłość pomiędzy jego swobodnymi bokami 21, doprowadza wspólne naroża łączące tego drugiego do położenia w pobliżu osi

4, ale jednak bez dojścia do osi 4.

[0042] Tylko po zwinięciu części wykroju 3 odpowiadających trzonowi głównemu 5, trzonowi nakrętkowemu 6 i prętom 7 łączącym wspólnie trzony 5 i

6, oraz odpowiednim zagięciu kołnierza 12 i kapturka 16 na trzonie głównym 5 i na trzonie nakrętkowym 6, z odpowiednim ustawieniem prostopadłym do osi 4, tak, że czynność, niepokazana, zaciśnięcia zębów 18 powoduje połączenie ich ze sobą, za pośrednictwem wspólnych naroży łączących odpowiednich swobodnych boków 21 na osi 4 w celu utworzenia ostrza 22.

[0043] Ponadto z Figury 2 i 5 wynika, że ponieważ kryza 44 ma graniczyć ze współosiowym kanałem 9, to wokół tego współosiowego kanału 9 w kołnierzu 12 powstaje nacięcie pod wkrętak, w tym przypadku krzyżowe zagłębienie w postaci czterech karbów 30, przeciwległych osiowo parami, względem osi 4 i rozmieszczonych w odpowiednich środkowych płaszczyznach, niepokazanych, zawierających oś 4 i rozmieszczonych pod kątem 45° względem płaszczyzn 23 i 24.

[0044] Utworzona w ten, albo w równoważny, sposób kotwa belki stropowej według wynalazku 1, może być używana na różne sposoby, które zostaną opisane dalej w nawiązaniu do Figury 6 do 8 ,a następnie do Figur 9 do

11.

[0045] Figury 6 do 8 przedstawiają różne możliwości zastosowania kotwy belki stropowej 1 według wynalazku do użycia w przegrodzie 8, zaczynając od jej powierzchni czołowej 14, otworu 45 przechodzącego przez przegrodę 8 od jej powierzchni czołowej 14 do jej przeciwległej powierzchni 31, w który ma wchodzić kotwa belki stropowej 1 bez luzu albo praktycznie bez luzu, umożliwiającego jej przechodzenie przez przegrodę 8 z jednej strony na drugą i umożliwiającego jej kotwiczenie poprzez zakleszczenie przegrody 8 pomiędzy kołnierzem 12, opierającym się płasko na powierzchni czołowej 14, kotwiczącym się w tej powierzchni za pomocą zębów 13 wokół otworu 45 i, w razie potrzeby, wchodzącym w powierzchnię czołową 14 do wpuszczenia w nią, oraz prętów 7 plastycznie odkształcanych w kierunku od osi 4 w celu oparcia się na powierzchni 31 przegrody 8 poprzez usztywnienie się na niej, na tych samych zasadach jak dla kotew belki stropowej opisanych w FR-B 2 546 989.

[0046] Figura 6 przedstawia użycie kotwy belki stropowej 1 według wynalazku w sposób podobny do gwoździa, względem przegrody 8.

[0047] Mając na uwadze takie zastosowanie, oś kotwy belki stropowej 1 jest ustawiona prostopadle do powierzchni czołowej 14 przegrody 8, a ostrze 22 kotwy belki stropowej 1 jest umieszczane na powierzchni czołowej 14 w miejscu, które jest przeznaczone do tego tak, żeby pokrywało się ze środkiem wlotu otworu 45, który ma być utworzony w powierzchni czołowej 14.

[0048] Trzymając kotwę belki stropowej 1 w jednej ręce, na przykład na poziomie prętów 7, w tym położeniu względem przegrody 8 kołnierz 12 jest uderzany w kierunku 19, w przybliżeniu wzdłuż osi 4, za pomocą młotka 32 trzymanego w drugiej ręce w celu wywołania stopniowego wnikania kotwy belki stropowej 1, przede wszystkim ostrza 22, a następnie trzonu nakrętkowego 6, prętów 7 i trzonu głównego 5, w przegrodę 8, poprzez jej powierzchnię czołową 14. To stopniowe wnikanie, poprzez przebijanie przegrody 8 z jednej strony na drugą, doprowadza do utworzenia otworu 45 i kończy się, kiedy kołnierz 12 dochodzi do płaskiego oparcia się o powierzchnię czołową 14 kotwicząc się w niej za pomocą zębów 13 albo wchodzi w powierzchnię czołową 14 do wpuszczenia w nią, jak pokazano na Figurze 9. Podobnie jak w przypadku stosowania kotew belki stropowej opisanych w FR-B 2 546 989, kotwa belki stropowej według wynalazku 1 jest wybierana tak, że kiedy kołnierz 12 spocznie płasko na powierzchni czołowej 14 albo też zostanie w nią wpuszczony,to pręty 7, będące nadal w ich początkowej konfiguracji, wychodzą z otworu poza powierzchnię czołową 31 przegrody 8, na ponad połowę ich wymiaru podłużnego, pozostając sprzężone z otworem 45 na odcinku mniejszym niż połowa wymiaru podłużnego.

[0049] Ten sposób uzyskiwania otworu 45, podobnie jak te, które zostaną opisane w nawiązaniu do Figur 7 i

8, zapewnia oczywiście, z jednej strony, współosiowość otworu 45 z kotwą belki stropowej 1, a z drugiej strony ścisłe przystosowanie poprzecznych wymiarów otworu 45 do wymiarów kotwy belki stropowej 1.

[0050] Wzajemne opieranie się, wzdłuż osi 4, wspólnych naroży łączących wolnych boków 21 dwóch zębów

18, wyznaczających ostrze 22, zapewnia utrzymanie jego geometrii podczas tworzenia otworu 45, zaś wklęsłość nadana każdemu zębowi 18 przyczynia się do tego poprzez jego usztywnienie. W szczególności, ostrze 22 jest trzymane identycznie w położeniu kotwy belki stropowej pokazanym na Figurze 9, inaczej mówiąc, kiedy kotwa belki stropowej wniknie w otwór 45 wystarczająco daleko do jej podtrzymania i zakotwiczenia w powierzchni czołowej 14 poprzez jej kołnierz 12 i zęby 13.

[0051] Figury 7 i 8 przedstawiają tworzenie otworów poprzez wiercenie za pomocą kotwy belki stropowej 1 poprzednio umieszczonej względem przegrody 8 w odpowiednim położeniu opisanym w nawiązaniu do

Figury 6, przy czym wiercenie to jest realizowane poprzez obrót samej kotwy belki stropowej 1 wokół jej osi 4 względem przegrody 8.

[0052] W sposobie zastosowania pokazanym na

Figurze 7, kotwie belki stropowej 1 towarzyszy w tym celu śruba 11, której gwintowany pręt 10 mający tę samą oś 4 co kotwa belki stropowej 1 jest sprzęgany z gwintem wewnętrznym 15 trzonu nakrętkowego 6 i ma dwa końce, przeciwległe do siebie podłużnie, z których jeden koniec 33 podtrzymuje integralnie łeb poprzeczny

34, spoczywając wtedy płasko, w kierunku 19, na kołnierzu 12 wokół kanału 9 trzonu głównego 5, zaś wolny koniec 35, który jest sprzężony ze współosiowym gwintem wewnętrznym 15 trzonu nakrętkowego 6, lub, jak pokazano, tworzy w kierunku 19, względem trzonu nakrętkowego 6 i kołnierza 12, podłużny występ o wystarczająco małych wymiarach do umieszczenia swobodnego końca 35 pomiędzy zębami 18 bez stosowania jakiegokolwiek nacisku na nie, który mógłby spowodować odsunięcie ich od siebie i, na przykład, nie jest umieszczany w styku z zębami 18. Dobór do tego celu podłużnych wymiarów pręta 10 pomiędzy jego końcami 33 i

35, w zależności od podłużnych wymiarów kotwy belki stropowej, które dobiera się w zależności od grubości przegrody 8 pomiędzy jej powierzchniami 14 i 31, jest w zakresie normalnych możliwjości eksperta w tej dziedzinie.

[0053] Z usytuowaną w ten sposób za pomocą ręki kotwą belki stropowej, jak opisano w nawiązaniu do

Figury. 6, i ze śrubą 11 usytuowaną w odpowiednim położeniu, które przed chwilą opisano, w łeb 34 śruby wprowadza się współosiowo odpowiedni wkrętak 36, który jest obracany ręcznie albo elektrycznie wokół osi w kierunku obwodowym 37, który, korzystnie, pokrywa się z kierunkiem wkręcania gwintowanego pręta 10 śruby w gwint wewnętrzny 15 trzonu nakrętkowego 6. Wskutek tego, że łeb 34 opiera się w kierunku 19 o kołnierz 12, obrót ten przejawia się w postaci identycznego obrotu zespołu złożonego ze śruby 11 i kotwy belki stropowej 1 wokół osi 4, względem przegrody 8 i stopniowego wiercenia otworu 45 w niej za pomocą krawędzi tnących tworzących wolne boki 21 zębów 18. Uzyskany otwór 45 jest identyczny z otworem opisanym w nawiązaniu do fig.

9, podobnie jak końcowe położenie względne kotwy belki stropowej 1 i przegrody 8. Po płaskim oparciu się kołnierza 12 na powierzchni czołowej 14 albo po jego wpuszczeniu w powierzchnię czołową 14 wokół otworu 45 i zakotwiczeniu w powierzchni czołowej 14 za pomocą zębów

13, śrubę 11 można wykręcić, co umożliwia uzyskanie rezultatu identycznego do opisanego w nawiązaniu do

Figury 9.

[0054] Należy zauważyć, że w sposobach zastosowania kotwy belki stropowej według wynalazku 1, które opisano w nawiązaniu do Figur 6 i 7, nie używa się karbów 30 przeznaczonych pod wkrętak, znajdujących się wokół współosiowego kanału 9 trzonu głównego 5, w kołnierzu

12, a zatem karby 30 są opcjonalne.

[0055] Z drugiej strony, sposób zastosowania pokazany na Figurze 8 obejmuje obecność takich karbów

30, ponieważ, w przypadku pokazanym na Figurze 8, kotwa belki stropowej 1 jest używana do wiercenia otworu 45 poprzez obrót wokół osi 4 względem przegrody 8, na tej samej zasadzie, pod tym względem, która jest podobna do zasady opisanej w nawiązaniu do Figury 7, ale śruba 11 nie jest uprzednio sprzęgana z kotwą belki stropowej 1 i działa się na nią bezpośrednio, za pomocą wkrętaka 36 umieszczonego współosiowo z kotwą belki stropowej 1 i sprzężonego z karbami 30, w celu doprowadzenia do obrotu kotwy belki stropowej 1 wokół jego osi 4 względem przegrody 8 i stopniowego wiercenia w niej otworu 45. Należy zauważyć, że w tym przypadku obwodowy kierunek obracania się wkrętaka 36 wokół osi 4 oraz obracania kotwy belki stropowej 1 wokół jej osi 4 za pomocą wkrętaka 36 może być kierunkiem 37 odpowiadającym wkręcaniu śruby w gwint wewnętrzny 15 trzonu nakrętkowego 6, albo kierunkiem przeciwnym 38, o ile dwa boki 21 każdego zęba 18 są w kształcie krawędzi tnącej i mogą odgrywać tę samą rolę atakowania materiału tworzącego przegrodę 8.

[0056] Również w tym przypadku na końcu wiercenia otworu 45 i wprowadzania w nią kotwy belki stropowej 1, kotwa belki stropowej 1 ma konfigurację i znajduje się w położeniu względem przegrody 8 opisanymi w nawiązaniu do Figury 9.

[0057] Zatem, bez względu na sposób zastosowany do wytworzenia otworu 45 w przegrodzie 8 i dojścia do położenia opisanego w nawiązaniu do Figury 9, kotwa belki stropowej według wynalazku 1 może być następnie użyta w taki sam sposób, na przykład taki, który pokazano na Figurach 10 i 11, do kotwiczenia co najmniej lokalnie płaskiego przedmiotu 39 do przegrody za pomocą lokalnie płaskiej strefy 40 przedmiotu 39 opierającego się płasko na powierzchni czołowej 14 przegrody 8.

[0058] Przedmiot 39 pokazano na Figurach 10 i 11 w postaci stalowego kątownika z lokalnie płaską strefą 40 w postaci ramienia tego stalowego kątownika, ale nie należy z tego wyciągać wniosku co do jakichkolwiek ograniczeń dotyczących typu przedmiotu możliwego do kotwiczenia do przegrody 8 za pomocą kotwy belki stropowej według wynalazku 1 i odpowiedniej śruby 11, kotwa belki stropowej według wynalazku jest zdolna do wszystkich zastosowań znanych już dla kotew belki stropowej opisanych w FR-B 2 546 989.

[0059] Płaska strefa 40 ma dwie płaskie powierzchnie 42, 43 równoległe i przeciwległe do siebie i jest przecinana od jednej do drugiej z tych powierzchni 42 i 43 przez otwór 41 usytuowany wzdłuż osi, która jest prostopadła do nich i która ma pokrywać się z osią 4 wspólną dla kotwy belki stropowej 1 i otworu 45, przy czym przelotowy otwór 41 ma średnicę pośrednią pomiędzy odpowiednimi średnicami gwintowanego pręta 10 śruby 11 a jej łba 34, zaś płaska część 40 przedmiotu 39 jest umieszczana tak, że jej powierzchnia czołowa 42 znajduje się płasko na powierzchni czołowej przegrody 8 za pomocą kołnierza 12 albo na kołnierzu i powierzchni czołowej 14 wokół kołnierza 14, wskutek czego oś, bez numeru identyfikacyjnego, otworu pokrywa się z osią 4. Następnie, jak pokazano na

Figurze 10, wolny koniec 35 gwintowanego pręta 10 śruby wchodzi współosiowo w otwór 41 przez powierzchnię czołową 43 płaskiej strefy 40, po czym wskutek ruchu śruby 11 w kierunku 19 gwintowany pręt 10 przechodzi przez płaską strefę 40, z jednej strony na drugą, przez otwór 41, a następnie trzon główny 5 i zespół złożony z ramion 7, współosiowo, aż do zetknięcia się gwintowanego pręta 10 jego wolnym końcem 35 z gwintem wewnętrznym 15 trzonu nakrętkowego 6, za pomocą którego gwintowany pręt 10 jest doprowadzany do gwintowego sprzężenia wskutek obrotu we właściwym kierunku 37 względem kotwy belki stropowej 1, w wyniku działania współosiowego wkrętaka 36 na łeb 34 śruby 11. Śruba 11, która może być inna niż ta opisana w nawiązaniu do

Figury 7, ma pomiędzy końcami 35 i 33 jej gwintowanego pręta 10 wymiary takie, że łeb 34 opiera się następnie płasko na powierzchni czołowej 43 płaskiej strefy przedmiotu 39 wokół otworu 41, albo jest umieszczany wysięgnikowo na pewnym odcinku podłużnym względem powierzchni czołowej 43 przedmiotu 39.

[0060] Następnie trwa wkręcanie gwintowanego pręta śruby 11 w gwint wewnętrzny 15 trzonu nakrętkowego 6 w wyniku ciągłego obrotu wkrętaka 36 w kierunku 37 wokół osi 4 do chwili, kiedy łeb 34 oprze się płasko na powierzchni czołowej 43 wokół otworu 41, o ile jeszcze to nie nastąpiło, po czym w taki sposób, żeby doprowadzić trzon nakrętkowy 6 podłużnie bliżej do trzonu głównego 5, o który opiera się łeb 34 podłużnie w kierunku 19 za pomocą płaskiej strefy 40 obiektu 39 i kołnierza 12, w wyniku czego następuje odkształcenie prętów 7 w kierunku od osi 4 i oparcie się części prętów 7 płasko na powierzchni czołowej 31 przegrody 8 wokół otworu 45, jak pokazano na Figurze 11, na tej samej zasadzie, na jakiej używa się kotew belki stropowej opisanych w FR-B 2 546 989.

[0061] Ponieważ trwa wkręcanie gwintowanego pręta śruby 11 w gwint wewnętrzny 15 trzonu nakrętkowego

6,to wolny koniec gwintowanego pręta 10 tworzy coraz dłuższy podłużny występ w kierunku 19 względem trzonu nakrętkowego 6 i kapturka 16, a tym samym dochodzi do styku z zębami 18, co powoduje stopniowe oddzielanie poprzez plastyczną deformację na odpowiednim boku 20, w celu połączenia z kapturkiem 16, wskutek wykonywania obrotowego ruchu względem kapturka 16 wokół osi, w przybliżeniu wyznaczonej przez odpowiedni bok łączący

20.

[0062] Zatem, kiedy kotwa belki stropowej 1 dochodzi do swojej konfiguracji kotwiczącej w przegrodzie 8, pokazanej na Figurze 11, to zęby 16 są odsuwane od osi 4, inaczej mówiąc, od siebie, prostopadle do osi 4, do której mogą być, na przykład w przybliżeniu równoległe, jak pokazano.

[0063] Ze względu na przenoszenie siły, łatwo zrozumiałego dla eksperta w tej dziedzinie, połączenie zębów 18 wzdłuż ich odpowiedniego boku 20 z kapturkiem może powodować niewielki opór dla tego oddalającego ruchu względnego pod naciskiem wolnego końca 35 gwintowanego pręta 10 śruby 11, z równoczesnym zajmowaniem przez zęby 18 ich względnego położenia wyznaczającego ostrze 22, ostrze to może mieć wystarczającą sztywność do zachowania swojej geometrii w obecności oporu, jaki stawia przegroda 8 przy wnikaniu kotwy belki stropowej 1 w kierunku 19.

[0064] Po dojściu kotwy belki stropowej według wynalazku 1, do położenia opisanego w nawiązaniu do

Figury 9 względem przegrody 8, oczywiście, dalsze ustawianie kotwy belki stropowej 1, inaczej mówiąc, w szczególności odkształcenie jej prętów 7 w kierunku kotwiczenia w przegrodzie 8, pokazanego na Figurze 11, może odbywać się w inny sposób niż ten, jaki właśnie opisano w nawiązaniu do Figury 10 i 11. Zatem możliwe jest w szczególności użycie do tego celu, przy braku śruby 11, dobrze znanego narzędzia, używanego do ustawiania i kotwiczenia kotew belki stropowej opisanych w FR-B 2 546 989, albo użycie do tego celu śruby 11 w sposób opisany w nawiązaniu do Figury 10 i

11, ale bez wprowadzania czegokolwiek pomiędzy jej łeb a kołnierz 12 kotwy belki stropowej 1, o który opiera się zatem łeb 34 bezpośrednio w kierunku 19 podczas obracania śruby 11 w kierunku 37 za pomocą wkrętaka 36 w celu doprowadzenia trzonu nakrętkowego 6 bliżej do trzonu głównego 5, a tym samym spowodowania plastycznego ugięcia prętów 7 w kierunku od osi 4, w celu uzyskania konfiguracji kotwiczenia pokazanej na

Figurze 11. Następnie, mając w tym ostatnim przypadku odkręconą śrubę 11, która służyła do odkształcania prętów 7, można przymocować przedmiot 39 do przegrody 8 za pomocą kotwy belki stropowej według wynalazku 1, używając do tego celu śruby 11, która może być identyczna ze śrubą, którą można używać do odkształcania kotwy belki stropowej 1, albo może być inna od niej.

[0065] Ekspert w tej dziedzinie łatwo zrozumie, że chociaż niniejszy wynalazek, zwłaszcza charakterystyczne dla niego zęby 18, opisano w powiązaniu z kotwą belki stropowej, która poza tym jest w zasadzie zgodna z opisem w FR-B 2 546 989, to rozwiązania charakterystyczne dla wynalazku mogłyby być zgodne z dowolną inna konstrukcją kotwy belki stropowej, zdolnej do kotwiczenia się w podobny sposób w przegrodzie, i że, zwłaszcza dokładny kształt geometryczny prętów 7 jest bez znaczenia z punktu widzenia wynalazku, podobnie jak sposób wytwarzania kotwy belki stropowej 1, chociaż opisany sposób wytwarzania, w jednym kawałku zaczynając od metalowej taśmy, stanowi aktualnie zalecany przykład wykonania.

[0066] Podobnie, ekspert w tej dziedzinie łatwo zrozumie, że chociaż opisano liczbę i aktualnie zalecaną konfigurację zębów 18, to można również zadowalająco wybrać inne liczby i/lub konfiguracje, bez wychodzenia wskutek tego poza ramy niniejszego wynalazku.

BLACK &amp; DECKER INC.

Pełnomocnik:

36P20942PL00

EP 1 471 265